ژل میکروسیلیس حاوی الیاف میکروسینتتیک FD10 (TDS)

این محصول یک ژل میکروسیلیس است که حاوی الیاف میکروسینتتیک می باشد. به طور خاص، ترکیبات آن شامل دوده سیلیس، افزودنی کاهش دهنده آب بر پایه پلی کربوکسیالت و الیاف پلی پروپیلن می باشد. مقدار میکروسیلیس موجود در این ژل، چهل درصد می باشد. همچنین، پایه شیمیایی فوق روان کننده بتن موجود در این ژل، پلی کربوکسیالت است.
از نظر مشخصات فیزیکی، کپکوژل FD10 به حالت ژل و رنگ آن خاکستری تیره است. چگالی آن نیز یک ممیز سی و صفر پنجاه صدم گرم بر سانتی متر مکعب می باشد. این محصول دارای مقدار ناچیز کلرید و مواد قلیایی معادل (Na₂O) است. PH آن نیز 7 ± 1 است. دمای انجماد این محصول 0 درجه سانتی گراد می باشد.

از مهم‌ترین ویژگی‌های ژل میکروسیلیس حاوی الیاف میکروسینتتیک FD10 (TDS) می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- این محصول یک ژل میکروسیلیس حاوی الیاف میکروسینتتیک است.
- ترکیبات آن شامل دوده سیلیس، افزودنی کاهش‌دهنده آب بر پایه پلی‌کربوکسیلات و الیاف پلی‌پروپیلن می‌باشد.
- مقدار میکروسیلیس موجود در این ژل 40% است.
- پایه شیمیایی ابر روان کننده بتن آن پلی‌کربوکسیلات می‌باشد.
- حالت فیزیکی این محصول ژل و رنگ آن خاکستری تیره است.
- چگالی روان کننده بتن برابر با 1.30±0.03 گرم بر سانتی‌متر مکعب است.
- مقدار کلرید و مواد قلیایی معادل Na₂O در آن ناچیز است.
- PH محصول برابر 7±1 می‌باشد.
- دمای انجماد این محصول 0 درجه سانتی‌گراد است.
- این ماده خاصیت تیکسوتروپی دارد؛ یعنی پس از مدتی ماندن کمی سفت می‌شود که با هم‌زدن مکانیکی دوباره روان می‌گردد.
- این محصول بر اساس الزامات استاندارد ملی ایران به شماره 13278 برای میکروسیلیس و الزامات استانداردهای ASTM C1240 و EN 13263-1 برای فوق روان‌کننده‌ها تولید می‌شود. همچنین مطابق جداول 1، 2 و 3 استاندارد EN 934-2 و الزامات رده F استاندارد ملی ایران به شماره 2930-2 و ASTM C494 می‌باشد.
مزایا و اثرات ژل میکروسیلیس حاوی الیاف میکروسینتتیک FD10 (TDS) بر بتن عبارتند از:
- این محصول یک ماده مکمل با خاصیت پوزولانی قوی و فوق روان‌کنندگی بالا برای بتن است.
- با داشتن ویژگی پوزولانی قوی، با هیدروکسید کلسیم حاصل از هیدراتاسیون واکنش داده و محصولات ثانویه پوزولانی تولید می‌کند.
- این ماده باعث افزایش روانی بتن بدون تغییر نسبت آب به مواد سیمانی می‌شود، یا این نسبت را بدون کاهش روانی کاهش می‌دهد. در نتیجه حداکثر میزان روان کننده در بتن حاصل می‌شود.
- نفوذ پذیری بتن را کاهش داده و مقاومت مکانیکی و سایشی بتن را افزایش می‌دهد. تاثیر فوق روان کننده ها بر دوام و طول عمر بتن به گونه‌ای است که مقاومت سازه در برابر عوامل مخرب محیطی حفظ و تقویت می‌شود.
- کپکوژل FD10 قابلیت تراکم و توزیع بهتر سیمان را در شرایط مختلف بهبود می‌بخشد.
- جذب آب را به دلیل کاهش نسبت آب به مواد سیمانی و وجود میکروسیلیس به میزان زیادی کاهش می‌دهد.
- خطر خوردگی میلگرد در محیط‌های کلرایدی و خطر ایجاد واکنش‌های قلیایی - سیلیسی را کاهش می‌دهد.
- استفاده از آن آسان است، گرد و غبار ایجاد نمی‌کند و اصول بهداشتی و ایمنی پرسنل را رعایت می‌کند.
- انسجام بتن را بهبود داده و خطر جدا شدگی و آب‌انداختگی را کاهش می‌دهد.
- در دوز منطبق، زمان گیرش اولیه مالت استاندارد را بیش از 30 دقیقه و زمان گیرش نهایی را بیش از 60 دقیقه تغییر نمی‌دهد.
- میزان تولید حباب هوا در بتن تازه به‌طور کنترل‌شده در محدوده استاندارد باقی می‌ماند.
- مقاومت فشاری بتن را در نسبت آب به مواد سیمانی ثابت و در سنین 1، 7، 28 و 90 روزه افزایش می‌دهد.
- مقاومت و دوام بتن را در شرایط حمله سولفاتی، محیط‌های اسیدی، کلرایدی و فاضلابی افزایش داده و ویژگی آب‌بندی بتن را بهبود می‌بخشد.

کاربرد های اصلی ژل میکروسیلیس حاوی الیاف میکروسینتتیک FD10 (TDS) عبارتند از: 
- افزایش روانی بتن بدون تغییر نسبت آب به مواد سیمانی یا کاهش این نسبت بدون کاهش روانی
- کاربرد در انواع سازه های بتنی
- تولید بتن پر مقاومت آماده
- تولید قطعات پیش ساخته پر مقاومت
- اجرای بتن پر مقاومت در کف ها و سازه های صنعتی
- تولید و اجرای شاتکریت تر
- تولید بتن با نفوذ پذیری کم
- تولید بتن در مناطق با خطر خوردگی متوسط تا زیاد
- تولید بتن ها با نسبت آب به مواد سیمانی کمتر از 0.40
- افزایش مقاومت و دوام بتن در شرایط حمله سولفاتی، محیط اسیدی، کلرایدی و فاضلابی
- ویژگی آب بندی بتن را بهبود می دهد.

محدوده مجاز مصرف کپکوژل FD10 بین 3 تا 8 درصد وزن کل مواد سیمانی است. مواد سیمانی شامل سیمان، دوده سیلیس، سرباره، خاکستر بادی و سایر پوزوالن‌های مشابه می‌باشد. این یعنی برای هر 100 کیلوگرم مواد سیمانی، مقدار کپکوژل FD10 بین 3 تا 8 کیلوگرم خواهد بود.
برای تعیین مقدار بهینه این ماده مکمل باید شرایط طرح مخلوط، شرایط اجرایی و شرایط آب و هوایی مدنظر قرار گیرد و در نهایت ساخت مخلوط آزمایشی توصیه می‌شود.
در صورت وجود سنگدانه‌های سیلیسی واکنش‌زا در بتن، ضروری است حداقل مقدار مصرف این ماده مکمل در آزمایشگاه تعیین شود. استفاده بیش از حد مجاز از کپکوژل FD10 می‌تواند عوارضی مانند جدا شدگی و آب‌انداختگی بتن و افزایش نامطلوب زمان گیرش، خصوصاً در بتن‌های حاوی سیمان کند گیر، به همراه داشته باشد. مصرف بیش از حد در بتن با نسبت آب به سیمان ثابت باعث افزایش بیش از حد روانی می‌شود. در دوز منطبق، کپکوژل FD10 زمان گیرش اولیه مالت استاندارد را بیش از ۳۰ دقیقه و زمان گیرش نهایی را بیش از ۶۰ دقیقه تغییر نمی‌دهد.
این ماده مکمل باید در محل تولید بتن (بچینگ) و هنگام اختلاط اجزای بتن به مخلوط اضافه شود. پس از افزودن کپکوژل، لازم است بتن به مدت 2 تا 5 دقیقه کاملاً مخلوط شود تا توزیع یکنواخت ماده مکمل در بتن تضمین گردد.
نکات مهم در نحوه اختلاط:
- کپکوژل FD10 نباید به طور مستقیم با سیمان خشک یا مصالح سنگی خشک تماس داشته باشد.
- به میزان 55 درصد از وزن این ماده مکمل باید از مقدار آب اختلاط بتن کسر شود.

دمای مجاز حمل و نقل و فضای نگهداری این ماده مکمل باید بین 5 درجه سانتی گراد و 25 درجه سانتی گراد باشد. لازم است رعایت موارد زیر نیز انجام شود:
- از قرار دادن ظرف حاوی ماده مکمل در معرض نور مستقیم خورشید اجتناب شود.
- از یخ زدگی ماده مکمل جلوگیری شود.
چنان چه ظروف حاوی ماده مکمل در شرایط استاندارد انبار و نگهداری شود، زمان قابل استفاده از این محصول 6 ماه از زمان تولید است. این ماده خاصیت تیکسوتروپی داشته و پس از مدتی ماندن، ممکن است کمی سفت شود که با هم زدن مکانیکی روانی اش افزایش می یابد.